Nabucco i South Stream energia odnawialna



P. Scaroni: Jeśli chodzi o Nabucco i South Stream, to nie konkurencja. South Stream, ma transportować gaz rosyjski omijając Ukrainę, a Nabucco, ma dostarczać gaz azerski do Europy. Nabucco jest spółką stworzoną przez konsumentów gazu, czego nigdy nie było. Wszelkie inwestycje w gazociąg to udział producentów gazu. Jeśli chodzi o gaz łupkowy, to intensywnie poszukujemy tego gazu i mamy już licencje w USA i Polsce. Energia słoneczna we Włoszech kosztuje 6 razy więcej niż energia tradycyjna. Energie odnawialne nie są trwale dostępne, należy, więc rozwijać technologie ich składowania. Nowe odkrycia gazu (Cypr, Izrael, Liban), to ogromne złoża podmorskie, które budzą nadzieję. Izrae produkuje 25 baryłek równoważnych dziennie, co częściowo pokrywa zapotrzebowanie. Iran, po ewentualnym zdjęciu nałożonych na niego sankcji, może stać się istotnym dostawcą. Azerbejdżan jest dostawcą objętym Nabucco – gazociąg ten zostanie uruchomiony, jeśli gaz z Azerbejdżanu zostanie dostarczony konsorcjum Nabucco. Nie wiadomo jednak cz udziałowcy będą skłonni wydać tak duże pieniądze skoro jedyny dostawca nie jest objęty umową Nabucco. Co d energetyki atomowej we Włoszech, to każda inwestycja inwazyjna jest we Włoszech źle postrzegana. Jeśli chodzi  referendum, to przypieczętowało ono chyba kwestię energetyki atomowej w naszym kraju. Jednak energia jądrowa nie wytwarza emisji, co fascynuje producentów energii, dlatego też branża energetyczna jest tym bardzo zainteresowana.

F. De La Flor, Enagas, S.A.
Firma Enagas, to największy operator na Półwyspie Iberyjskim. Urządzenia w UE pozwalają obecnie na przesył tylko w jednym kierunku, tj. do państw gdzie gaz jest zużywany. Półwysep Iberyjski dysponuje połączeniami, które pozwalają na przesył zwrotny Dzięki zwiększeniu liczby interkonektorów gaz z Algierii mógłby być transportowany aż po Europę Wschodnią, a gaz z Rosji, aż po Półwyse Iberyjski. Infrastruktura byłaby wtedy w pełni wykorzystana. Wymagałoby to jednak harmonizacji przepisów, a także bardzo dużych inwestycji w połączenia. Półwysep Iberyjski, to jeden z regionów o największej dywersyfikacji dostawców. Jeśli chodzi o energetykę to należy blisko współpracować.

Jean-Arnold Vinois, Komisja Europejska, DG Energy
Europa jest bardzo zależna od importu gazu i ropy i będzie się to coraz bardziej zwiększać, ze względu na zwiększające si zapotrzebowanie na te surowce. Głównym naszym dostawcą jest Rosja. W tej chwili mamy 3 głównych dostawców zewnętrznych gaz Rosja (34%), Norwegia, Algieria. Nasza polityka jest przejrzysta, chcemy jednak dywersyfikacji. Mówiąc o rurociągach, można je zestawić, jeśli chodzi o dywersyfikację. Potrzeba absolutnie korytarza południowego, który zapewnia nam nowy szlak i nowego partnera. Gazprom jest jedynym dostawcą gazu w South Stream, który stanowi nowy szlak, ale nie daje nowego dostawcę. Południowy korytarz jest dużo bardziej korzystny i ważny niż South Stream. W 2009 roku wybuchł kryzys, który ze względu na brak infrastruktury, a pomimo zasobów gazu w Europie, odbił się znacząco na regionie szczególnie wrażliwym, którym w tym wypadku była Europa Wschodnia. Potrzebna jest odpowiednia infrastruktura i odpowiednie działanie w sytuacjach kryzysowych. KE wyjdzie z kolejną propozycją w kwestii priorytetów infrastrukturalnych UE. Wzmocnienie regionalnej współpracy w regionie Morza Bałtyckiego oraz korytarza południowego – to główne priorytety infrastruktury energetycznej. Rozporządzenia o bezpieczeństwie dostaw gazu stanowiło najważniejszy krok, jeśli chodzi o sytuację energetyczną w UE.